Misschien herken je het: dat je lichaam vaak gespannen is zonder duidelijke reden,
dat emoties je plots kunnen overspoelen of juist ver weg voelen, of dat je scherp blijft, alert, terwijl je hoofd wéét dat het nu veilig is.

 

Veel mensen die bij mij komen, hebben al van alles geprobeerd. Ze begrijpen hun patronen, hebben inzichten opgedaan, maar merken dat hun lichaam iets anders blijft vertellen. Alsof het systeem niet vanzelf mee verandert.

 

Trauma-informed craniosacraaltherapie sluit juist dáár aan, bij wat het lichaam onthouden heeft en bij wat het nodig heeft om weer tot rust te komen.

 

Wat trauma is (en wat het niet is)

Binnen trauma-informed denken wordt trauma niet gezien als wat er ooit gebeurde, maar als de sporen die zijn achtergebleven in lichaam en zenuwstelsel. Trauma gaat over verlies van contact. Eerst met het lichaam en jezelf, later vaak ook met anderen en de omgeving.

 

Dat betekent dat klachten niet ‘zomaar’ ontstaan. Ze zijn logische aanpassingen van een systeem dat ooit moest overleven.

 

Het zenuwstelsel in overlevingsstand

Bij trauma staat het zenuwstelsel vaak langdurig anders afgesteld. Het systeem blijft scannen op gevaar, ook als dat gevaar er nu niet meer is.

 

Dat kan zich uiten in:

• vechten of doorduwen

• pleasen of aanpassen

• bevriezen, terugtrekken of jezelf onzichtbaar maken

 

Angst, onrust en hyperalertheid spelen hierin vaak een rol. Dit verklaart waarom praten en begrijpen alleen vaak niet voldoende is. Het denkende brein kan een zenuwstelsel dat continu in overlevingsstand staat niet simpelweg ‘uitzetten’. Het lichaam reageert automatisch, vanuit oude sporen.

​

Trauma-informed werken

Trauma-informed zorg gaat verder dan symptoombestrijding. Het erkent dat gedrag een logische overlevingsstrategie is en dat er een veilig, stapsgewijs proces nodig is om het systeem te reguleren. Belangrijke uitgangspunten zijn:

• Veiligheid: het zenuwstelsel kan pas ontspannen wanneer het werkelijk veiligheid ervaart, niet alleen begrijpt.

• Regulatie: kleine, beheersbare stappen helpen het lichaam en brein te kalmeren.

• Herkennen van triggers: inzicht in hoe bepaalde prikkels oude stressreacties oproepen, helpt bij bewuste keuzes en zelfregulatie.

• Integratie van zintuiglijke ervaring: het leren voelen van het lichaam en aanwezig zijn in het hier en nu is essentieel voor herstel.

​

Het lichaam als ingang

Craniosacraaltherapie biedt een zachte, lichaamsgerichte manier om met trauma te werken. Via subtiele aanrakingen krijgt het zenuwstelsel de ruimte om te vertragen, spanning los te laten en opnieuw te ervaren wat veiligheid is.

De sessies ondersteunen bij:

• het (opnieuw) leren voelen van het lichaam

• het ervaren van rust, aanwezigheid en begrenzing

• het herstellen van veerkracht en zelfregulatie

 

Je behoudt altijd de regie, er wordt niets geforceerd. Juist daardoor wordt

her-traumatisering voorkomen.

​

Zintuiglijke integratie: een stap naar heelheid

Voor veel mensen met trauma is het integreren van gewone zintuiglijke ervaringen niet vanzelfsprekend. Wanneer dissociatie een belangrijke overlevingsstrategie was, is het systeem dat ons helpt ons lichaam in de ruimte te voelen, het vestibulaire systeem, vaak minder ontwikkeld.

 

Dat betekent dat te snel naar binnen voelen juist kan overspoelen.

 

Pas wanneer het lichaam actief mag deelnemen aan het hier-en-nu, ontstaat er ruimte voor betrouwbare interoceptie: het waarnemen van signalen van binnenuit, zoals sensaties en emoties, vanuit het nu.

 

In de sessies wordt het lichaam daarom stap voor stap betrokken bij veilige, alledaagse ervaringen. Zo leert het systeem opnieuw dat aanwezig zijn niet gevaarlijk is en dat emoties mogen komen en gaan.

​

Mijn achtergrond en werkwijze

Voor mijn eindwerk bij de craniosacraalopleiding onderzocht ik specifiek hoe craniosacraaltherapie kan bijdragen aan de regulatie van het zenuwstelsel bij mensen met trauma.

Daarnaast verdiep ik me hier al jaren in, zowel professioneel als persoonlijk. Als ervaringsdeskundige weet ik hoe subtiel dit werk is en hoe belangrijk veiligheid, tempo en afstemming zijn.

 

Ik blijf mijn kennis en vaardigheden voortdurend uitbreiden, zodat elke sessie zorgvuldig en gedragen kan worden.

​

Theoretische en methodische bedding

Mijn werkwijze is geïnspireerd door onder andere:

• Polyvagaaltheorie (Stephen Porges): laat zien hoe veiligheid en regulatie samenhangen in het zenuwstelsel en hoe het lichaam signalen van veiligheid kan herkennen.

• Finding Solid Ground methode: een lichaamsgerichte, ervaringsgerichte stabilisatie

• Inzichten van Bessel van der Kolk, Daniel Siegel, Pat Ogden, Gabor Maté benadrukken het belang van veiligheid, lichaamsbewustzijn en ervaringsgerichte interventies.

Door deze verschillende invalshoeken te combineren in sessies, ontstaat een breder en completer beeld van trauma en herstel.